خسته
شکسته و
دلبسته
من هستم
من هستم
من هستم
از این فریاد
تا آن فریاد
سکوتی نشسته است.
لب بسته
در دره های سکوت
سرگردانم.
من میدانم
من میدانم
من میدانم
جنبش شاخه ئی از جنگلی خبر می دهد
و رقص لرزان شمعی ناتوان
از سنگینی پا بر جای هزاران جار خاموش.
در خاموشی نشسته ام
خسته ام
درهم شکسته ام
من دلبسته ام.
شهریور
۱۸
خرداد
۲۳
دچار یعنی عاشق
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهی کوچک
دچار آبی دریای بیکران باشد
دچار باید بود
وگرنه
زمزمه حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد
اردیبهشت
۳۰
مشت می کوبم بر در
پنجه میسایم به پنجره !!!
من دچار خفقانم
من به تنگ آمده ام از همه چیز
بگذارید هواری بکشم …آی
با شما هستم ..آی
این در ها را باز کنید
می خواهم فریاد بلندی بکشم
چا ره ی درد مرا باید این داد کند
از شما خفته ی چند
چه کسی می آید با من فر یاد کند !!!!!!!!!!!!!
فروردین
۲۸
من از چشمان خود دریافتم رسم رفاقت را چو هر عضوی به درد آید به جایش دیده می گرید
پ.ن۱: چیزی نموده تا افتتاح بشه!!!!
پ.ن۲: می خواستم پست بزارم٬ چیزی به ذهنم نرسید٬ به بابا گفتم یه بیت شعر بگو٬ گفت و من هم نوشتم…..
بهمن
۱۰
در این هنگام
آسمان را ناظر بودم
به یاد دل گرفته خود افتادم!
چه حکمتیست؟!
چه رابطه ایست؟!
دل من گرفته بود٬ آسمان نیز گرفت.
چشم من اشک بار بود٬ آسمان بارید.
خدایا چیست میان من و تو؟
من اینجا
تو آنجا
در این هیاهوی خلقت این آمدن و رفتن برای چیست؟
می خواهم رهایم کنی…. از این سرشتگی!
برایم بگو:
از خلقتم٬ از عشقم٬ از مرگم…..
به دنبال چه هستم؟!
دی
۵
با هر غمی به چاهی فرو می افتم٬
که درآمدنم نیست
و با هر شادی به آسمانی پرواز میکنم٬
که سقفی ندارد!
«بیژن جلالی »
