بازم بازی وبلاگی، این بار ترانه ها. مرسی دوستی! 
* هایده، سوگند!
من اونقدر پر عشقم
من اونقدر پر دردم
که عاشقای دنیا نمیرسن به گردم
آخ دیگه خواب تو چشام نیست
امیدی تو نگام نیست
پر از دردم و ای وای
که یه درمون سر رام نیست
یه درمون سر رام نیست
* سیاوش قمیشی، قاب شیشه ای!
شهر من من به تو می اندیشم
نه به تنهایی خویش
از پس شیشه تو را می بینم
که گرفتی مرا در بر خویش
من وضو با نفس خیال تو میگیر
من تو را می خوانم
و به شوق فردا که تو را خواهم دید
چشم به راه می مانم
تن من پاره ای از آن تن توست
و قشنگترین شبای پر ستاره شب توست
* هایده، راز دل!
وقتی عاشق شوی راز دل تو گفته نتونی
چقده سخته خدایا چقده سخته خدایا
روز نوروز بپینی گل سرخ
بر سره راه نگار فرش کنی
دلبرت بیاد بپرسه کاره کیست؟
تو براش گفته نتونــی، چقده سخته خدایا! چقده سخته خدایا
* سیاوش شمس، بچه ها!
رفتم به سوی خونه، خونه اون آشیونه
دیدم درا بسته، پنجره ها شکسته
کوچه ها همه ساکت، صدای بچه ها نیست
نگاه ها همه سرده، دیگه اون خنده ها نیست
دیدم یه پیر خسته، کنج دیوار نسشته
گمشده تو خیالش، باده به دست و مسته …..
* سیاوش قمیشی، حباب!
عجب ای دل عاشق تو هم حوصله داری
تو این سینه نشستی هزار تا گله داری
یه روز عاشق نوری، یه روزی سوت و کوری
یه روز مثل حباب، یه روز سنگ صبوری …..
* سیاوش قمیشی، گره گم!
با هرکه سخن گفتم، در خود گره ای گُم بود
چون کرم شبانگاهان، می تابی و می تابی
بر هر که نظر کردم،گریان و پریشان بود
چون ابر سبک باران، می باری و می بارم
من درد محبت را هرگز به تو نسپردم
این عقده دیرین را می دانی و می دانم
بر مرثیه ام بنگر رنگ رخ خود بینی
این قصه غمگین را می خوانی و می خوانم
* و آخری هم، لیلا فروهر، ماه من! جدید خونده
ماه من غصه نخور، زندگی جزر و مد داره، دنیامون یه عالمه آدم خوب و بد داره
ماه من غصه نخور، همه که دشمن نمی شن، همه که پره ترک مثل تو و من نمی شن!
ماه من غصه نخور، مثل ماها فراوونه، خیلی کم پیدا میشه کسی رو حرفش بمونه!
ماه من غصه نخور، گریه پناه آدماس، تر و تازه موندن گل ماله اشک شبنم اس!
ماه من غصه نخور، زندگی بی غم نمی شه، اونیکه غصه نداشته باشه آدم نمیشه….
- بازم هست ولی خب همینا باشه به حساب تا بعد. صادق مهربون، حدیث عزیز، مریم خانوم، ژوبین، سینای بداخلاق و تمامی دوستان به این بازی دعوت شده اند!
الان شد شونصد و یک دفعه!!!
) !
