برادران عزیز گول نخورید! اصلاً همون سکه خیلی بهتره. گول شاخه رُز رو نخورید ها!!!! اخیراً شایع شده که عروس خانوم ها پس از این همه نصیحت های رسانه های ملی و غیرملی به تعداد پایین سکه به عنوان مهریه رضایت می دهند.
به عنوان مثال یکی از بستگان بسیار بسیار نزدیک ما رفت خواستگاری دختر خانمی. این خانوم گل و مهربون خواست روی همه ما رو کم بکنه!
ایشون اعلام نمودند که به تعداد ۱۴ سکه بهار آزادی رضایت می دهند.!!! ( داری اینجا رو ) و در کنار سکه ها به شماره سال تولدش (هزار و سیصد و شصت و اندی) کیلو گل رُز خواستار شد!!!!
در نظر اول ( که البته مهمترین نظر هم همین نظر اول است، چون دیگه بعداً کار از کار گذشته ) خانواده داماد کلاهش را به هوا می اندازد که ما بُردیم. چرا که شاید حداکثر صد شاخه گل رُز یک کیلو بیاید.
اما ما که اهل اینترنت هستیم با یک سرچ بسیار کوچک می توانیم ته توی قضیه را در بیاوریم. گویا این عروس خانوم قبلاً مزّنه بازار دستشان بوده، که یک کیلو رُز ۷۵۰ شاخه می خواهد تا یک کیلو شود! حالا خودتون بنشینید و با قیمت گل رُزهای پلاسیده ماشین حساب بزنید.
نتیجه اخلاقی برای خانوم ها: با این شیوه می تونین به راحتی درهمون نشست اول گربه ی داماد و مادر شوهر و فک و فامیل رو قیمه قیمه کنین!
نتیجه اخلاقی برای آقایون: همون سکه بهتره! 
پ.ن: امیدوارم فامیلای عزیزم اینجا رو نخونن! داداش مهران تو هم خوندی به روی خودت نیار!
دی ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۳:۳۹ ب.ظ
یه زمانی گوشت و سبزیو ماست کیلویی بود!!حالا گل رز هم کیلیویی شده!…ما که ازدواج کردیم ولی کاش ۴ سال زورتر می فهمیدیم
دی ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۵:۱۷ ب.ظ
به نظر من بستگی به فصلش داره. مثلا تو این زمستون سیاه میتونه باشه هزارتا کپسول گاز یا هزار متر شیلنگ و لوله گاز یا هزارتا بخاری گازی. یا مثلا تو فصل بهار میتونه اقا داماد بگه هر چقدر عیدی گرفتم مهرت میکنم. تو تابستون هزارتا وانت هندونه حساب کنی مبلغ سر به فلک میکشه…
دی ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۷:۲۸ ب.ظ
درود دوستی جون
عجب قالب خوشگلی داری من نمی دونستما
می دونی مشکل چیه؟
همه عکس های قالبت جایی هستند که برای من فیلتره
حدس زدم از این باشه یه بار با فیلترشکن دیدمش
این دوتا مطلب آخرتونو بعد می خونم
فعلا خداحافظ
دی ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۷:۴۴ ب.ظ
ببین چقدر مردم تیزند؟؟؟!!!!!!
ایام سوگواری تسلیت…
دی ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۴۸ ب.ظ
اگر زمانی میگفتند برای مردها هم بایست مهریه در نظر گرفت من فقط یه چیز انتخاب میکردم..
یه چاقو!
همونم فرو میکردم تو شکم عروس خانوم علیه رحمه ..تا با همون گلای رز تو بهشت لی لی بازی کنه..
ا
تو خطرناکی! خدا رو شکر که چنین بند و بساطی ندارین شما
دی ۲۶م, ۱۳۸۶ at ۱۲:۴۹ ق.ظ
WOW!!
یادم باشه به کسایی که باید! بگم، شاید این وسط یه پورسانتی هم گیر ما آمد!!
دی ۲۶م, ۱۳۸۶ at ۱۱:۴۷ ق.ظ
چه خوجمل شده اینجا
ای ول حدیث چه چیزی یادمون دادی … منم که همون گل رز کیلویی می گیرم… ولی چه فایده تو مملکت ما اگه بخوای بگیری مگه بهت می دن؟؟؟… آخرشم باید ببخشیدش به همون داماد و فک و فامیلو مادرش :-دی