ماندن به ناگزیر و
به ناگزیری
به تماشا نشستن
که رو تاتیف ها
چه گونه
بزرگ ترین دروغ ها را
به لقمه هایی بس کوچک
مبدل می کنند.
و دم فروبستن ــ آری ــ
به هنگامی که سکوت
تنها
نشانه ی قبول است و رضایت.
دریغا که فقر
چه به آسانی
احتضار فضیلت است
به هنگامی که تو را
از بودن و ماندن
چاره نیست!
بودن و ماندن
و رضا و پذیرش.
