Sad Eye Never Lie

امروز خیلی جالب بود .

 یکی از آدمایی که نمی خواستم هیچی تو این وبلاگم ازش بگم چون واقعا ارزش نداره ، ایمیلشو که

 واسه یکی دیگه فرستاده بود خوندم.

 " حتی عرضه نداشت خودش به من بگه یا اینکه واسه خودم میل کنه "

 اول کلی شوکه شدم ، بعد خندم گرفت.  اصلا ارزش نداره که ناراحت باشم یا به این قضیه مسخره فکر کنم.

 بعضی از آدما خیلی درک و فهمشون پایینه هر جور می خوای باهاشون راحت کنار بیای بدونه اینکه ضرری ببینن ( حالا هر نوع ضرری که میشه فکرشو کرد ) حالیشون نمیشه در آخر هم مجبوری بخاطر اینکه حالیشون کنی به زور بقبولونی که اره این قضیه ( به دروغ ) اینجوریه .

 کلی سنگ روی یخ کنی تا بکشه کنار .

 اخه آدم چرا باید اینجوری بکنه تا برخورده بدی داشته باشی باهاشون ؟؟؟؟؟؟

 من خودم هیچ دوست ندارم اینجوری برخورد کنم به غیر از اینکه طرف مقابل کاری کنه که به قولی به

 سیم آخر بزنم و نهایتش دروغ بگم ( که بعدش راستشو می گم  چون واقعا تحمل دروغ رو ندارم . )

 چون جز ضایع شدن چیزی نداره ……………….

 از تمومه کساییکه دارن اینو می خونن خواهش می کنم ، خواهش می کنم اینقدر اصرار بی جا برای  رسیدن به هدف خودتون نکنین وقتی که فایده نداره اصرار واسه چیه؟؟ شاید نرسیدن به هدف قابل هضمتر باشه در مقابل یه برخوردی که خوردتون کنه.

 و در آخر:  :D

        باید به اون شخصه مورده نظر بگم

                                                  Sad-eye-never-lie  چشم غمگین هرگز دروغ نمی گه .